zondag, februari 25

Vitesseo15 – Spijkenisseo15

0


1/8 finale beker, locatie Papendal.

9.30 vertrek met de vertrouwde buschauffeurs van RST naar Papendal, het roept bij mij nog steeds iets magisch op. Papendal, de locatie waar (olympische) topsporters bijeenkomen, om het maximale uit hunzelf of uit de groep te halen, waar jonge gasten hun dromen najagen om later………..

Wij mochten voor deze wedstrijd ook even onze dromen najagen, voor het eerste seizoen in de 1e divisie, strijden tegen bvo ploegen en enkele amateur verenigingen. Nee, nu was het een ploeg uit de Eredivisie, het hoogst haalbare niveau in Nederland. En eindelijk zagen we ook de uitstraling die bij een topclub hoort, alle faciliteiten netjes, mooie velden, etc. Kortom, alle ingrediënten voor een lekkere pot voetbal.

Vooraf in de kleedkamer gezamenlijk de bespreking gehouden, veel gevraagd aan de jongens hoe zij het zouden oplossen en welke taken van een ieder worden verwacht. We waren er klaar voor.

De 1e helft van onze kant was prima, we konden lekker mee voetballen, zaten fel in de duels en in sommige fases hadden wij zelfs de overhand, zonder dat dit nu uitliep op bijzonder veel kansen voor de goal. Het leek wel of Vitesse een beetje moest zoeken naar een manier waarbij zij meer grip op ons konden krijgen. Het is mooi om te zien, dat bepaalde patronen in de manier van opbouwen, het samenwerken van de jongens, een stuk beter is verzorgd dan aan begin van het seizoen. Ik zou ze allemaal wel willen noemen, maar neem nu bijvoorbeeld onze rechtsback van afgelopen zaterdag, speelt begin van het seizoen in O15-5, wordt bij de selectie gehaald en maakt elke week stappen om beter te worden en mag nu zo’n wedstrijd spelen………..prachtig toch. Rust 0-0, stuntje in de lucht??

2e helft een iets ander beeld. Vitesse is meer aanwezig op onze helft en zet 15 meter eerder druk dan in de 1e helft. Hierdoor raken wij wat in de problemen en meldt Vitesse zich nadrukkelijk voor de goal van Spijk. Waar we de 1e helft nog dekte op een halve meter, was het nu anderhalve meter en die ruimte moet je ze nu net niet geven. Want bij de eerste de beste aanval mag de spits kappen en draaien en de 1-0 op het bord. Je merkt dat we moeite hebben om de organisatie te blijven behouden, we worden wat vermoeid en als er dan geen afstemming is bij een corner en wij de bal niet wegschieten, dan schieten zij hem er in, 2-0

Het stuntje zat er inmiddels niet meer in, het was zaak om het elftal bij elkaar te houden. Na die 2-0 kwamen wij er voetballend wat meer uit, maar verder dan rand zestien van hun zijn wij de tweede helft niet meer gekomen. De 3-0 valt door persoonlijke fouten in het uitverdedigen, we draaien de verkeerde kant op naar het centrum in plaats van naar de zijkant en zij straffen dat af. Uiteindelijk valt ook de 4-0 uit een strafschop.

Al met al een leerzaam avontuur, vergeet niet dat zij 4 tot 5x per week trainen. Je merkt dat zij het daardoor langer kunnen volhouden. Op zich geen nood, dit was een soort toetje, volgende week weer competitie. Dan mogen we lekker 2 ½ uur in de bus naar Fortuna Sittard en gaan de jongens wederom hun best doen om hun ouders trots te maken.

Op de terugweg in de bus keuvelen we als staf nog ff over de wedstrijd en beseffen we dat we een enorme gave groep hebben om mee te werken, waar nog diverse dromen zitten opgeborgen, het is zaak aan ons om ze te brengen bij de deur die deze droom open doet en zien we ze terug op Papendal of een andere bvo

Met sportieve groet, Marco Konings

error: Content is protected !!