vrijdag, juni 22

Spijkenisse o15 – NAC o15 2-3 (2-2)

0
« 1 van 6 »

Met dank aan Wensley Tuinfort voor de foto’s

Als je zo naar 2018 kijkt, dan hebben we uit 4 wedstrijden er 2 gewonnen en 2 gelijk. Daarmee blijven wij ons goed handhaven in de middenmoot van de 1e divisie. Het lijkt er echter op dat nu ook de onderste ploegen gaan winnen, de verschillen worden dusdanig kleiner, dat je in 2 wedstrijden uitzicht heb op plek 4 of zorgen moet maken om rechtstreekse degradatie.

De afgelopen weken was behoorlijk improviseren vanwege het weer, stevige kou en sneeuw verstoren het ritme en is het alweer 3 weken geleden dat we een potje hebben gevoetbald. Maar afgelopen zaterdag was het dan weer zover, een mooi affiche tegen titelkandidaat NAC. Wat bijgebleven is van de uitwedstrijd, is het een ploeg die in hoog tempo de bal verplaatst en middels lange cross ballen vanuit het centrum de aanvallers proberen te bereiken, die daarna de overkomende middenvelders bedienen om zodoende voor de goal te komen.

Om ons hier tegen te wapenen besluiten wij te spelen met 1 keeper, 5 verdedigers, 3 middenvelders en 2 spitsen. Dat was wel ff wennen voor ons, maar zeker ook voor de tegenstander. Want het begin was furieus. Zodanig zelfs, dat NAC nog niet eens de bal geraakt en wij met onze aanvoerder al voor de keeper kwamen. Op dat moment nog geen succes, maar ………….. NAC bijt ook van zich af, dus ontstonden er lekkere felle duels, werd er bij balbezit NAC compact gespeeld en maakt we de ruimtes groot bij het aanvallen als wij zelf de bal hadden. Dat leidde de 1-0 voor ons in, goed samenspel van achter uit, via de middenvelders, de aanvallers bereikt, 1 tegen 1 over de flank, een klassieker en schitterend om te zien, 1-0 in de verre hoek.

Nauwelijks bekomen van de voorsprong, blijven wij goed partij bieden, hebben wij grotendeels het initiatief, waar wij moeten ingrijpen in de verdediging staan we ons mannetje en is er niet zoveel aan de hand, ronde wij een aanval wederom af via onze aanvoerder, 2-0 op de borden. Oef, 2-0 voor, zou het dan toch….

De voorsprong was van korte duur, NAC dringt aan en dwingt ons terug op onze eigen helft. Bij een vrije trap voor NAC spelen zij de bal cross voor ons doel, 1e kopduel wordt verloren, de bal komt tegengesteld terug bij een van de palen; daar staan wij ook niet goed op te letten en ligt zomaar de 2-1 erin. Geen paniek, we hebben nog voldoende tijd om voetballend onder die druk uit te komen. Er zijn fases waarbij dat aardig lukt en kruipen wij weer wat naar hun goal, zonder al te gevaarlijk te worden. Het gevaar komt even daarna wel van NAC. Een inschattingsfout bij een van onze verdedigers, veroorzaakt hands en net van buiten de zestien ramt NAC letterlijk die bal achter onze keeper. Wat een streep, 2-2. Tevens ruststand.

In de tweede helft een ander beeld, wij moeten noodgedwongen twee verdedigers wisselen door blessures en komen wij nauwelijks meer op hun helft, waarbij zij druk blijven zetten. Maar door hard werken van onze ploeg, moet NAC ook moeite doen om de ruimtes te vinden. Echter, na een kwartier een bijna exacte situatie met een vrije trap, schuin voor onze goal, 1e duel wordt gewonnen, 2e bal niet, beland bij een van de buitenspelers en de 2-3 staat op het bord.

In de wetenschap dat zij niet veel meer weggeven wordt dit een lastig verhaal; toch hebben wij nog een aantal mogelijkheden, om de score gelijk te trekken. Het beetje geluk en de kracht ontbreken dan om die gelijkmaker te forceren. Daarbij ook gezegd dat onze keeper weer een fantastische wedstrijd keept en de ballen eruit ranselt. Zo blijft de stand op het bord en verliezen we het potje met 2-3

Bij de spelers zagen wij teleurstelling, omdat dit echt een kans was volgens hun om minimaal gelijkspel, maar stiekem toch ook de overwinning te halen.

Al met al kunnen wij als staf ontzettend trots zijn op die jongens, wederom tegen een bvo ploeg onze kwaliteiten laten zien. Dit biedt zeker weer houvast voor de volgende wedstrijden die gaan komen.

Met sportieve groet, Marco Konings

 

error: Content is protected !!